Bir İntihar Çok ÖlümYaKebikeçOkumaGrubu
Yazarın okuduğum ikinci kitabı ilk kitabı BENİM RÜYALARIM HEP ÇIKAR Adlı kitabıydı ki okuduğum hüzünlü öyküler arasında ilk sıralardadır.
Esra Kahya içimizden tam içimizden geçen hikayeleri o kadar duru ve sizi içine alacak şekilde anlatıyor ki.. Öykülerini uzun süre unutamıyorsunuz mesela..
Bir İntihar Çok Ölüm romanında ise kurgusu ile daha ilk sayfalardan itibaren sizi içine alıyor ve bir sonraki bölümde neler olacağını merak ederken içinde olduğunuz bölümün hüznü ve insana dair yaşanan tüm duyguların sizi sarmalayan yanını da bırakmak istemiyorsunuz.
Geçmişe dönüşler çok yerli yerinde.. Yetişkin bir insanın annesine ait bir kokuyu içine çektiği zaman karakterin bir anda o sevgiye aç çocuğa dönüşmesi hissedilir derecede gerçek.
Romana dahil olan karakterlerin hepsinin hikayesinin olması ve bu hikayelerden sizin "süpriz sonlu" olarak bir anda haberdar olmanız okurun ilgisini hep diri tutan diğer bir özelliği.
Konusuna gelince iki çocuk ve büyümek zorunda kaldıkları anne ve baba dörtgenini ve aile olmanın aynı soyadını taşımak olmadığını burnunuzun direğindeki sızıyı göndere çekerek anlatıyor. Aynı evin içinde yapayalnız kalmış iki yetişkin ve bu yetişkinlerin kendi yaşamlarının kırgınlıklarının acılarının ve iyileşememelerinin yarattığı yıkılmışlığa tanıklık ederken yara bere içinde kalan iki çocuk.
Sırtımızda taşıdığımız kamburun sadece kan dolaşımı ile bedenimizde taşıdığımız bir yük olmadığını, herkesin o veya bu şekilde sırtında küfe küfe bir Kambur taşıdığı gerçeği ile bir kere daha yüzleşiyorsunuz. Aşkın sadece yasal olarak belirlenen yetişkinlik çağında karşınıza çıkmayacağını ve belki de küçük bir çocuğun hissettiği AŞK'ın daha tanrısal bir gücü olduğunu bir kere daha hatırlyacağınız bir eser.
Evlilik gibi bir kurumun asla zorla yapılmayacağını ve yapıldığı takdirde de oluşan çatlaklardan ince ince su alacağını ve o suyun o temeli elbet çürüteceğini öyle zarif anlatmış ki.. Hepiniz anladınız o sular elbette ki gözün içinde olan ve daha soğuk bir hava ile karşılaşınca yağmura dönüşen gözyaşları olduğunu..
Çok kızıyorsunuz, öfke hat safhada devam ediyor.. Ama sonunda kime kızacağınızı bilmiyorsunuz..
Baskın olan duygu ise hak vermek.. Ama asla acımak değil..
Çünkü acımanın içinde sizde o durumumun olmaması halinin yarattığı memnuniyetin kibri vardır. Ama hak vermek o kişiye sonuna kadar yanındayım diyebilmektir ki romandaki baş karaktere sonuna kadar hak veriyorsunuz
Toplumsal cinsiyet ayrımcılığının dayatmalarının sonuçlarının trajik yanı ufak çaplı bir yüzleşme yaşatıyor.
Kadın ve erkek de aynı günahın farklı modelleri ile sınanırken erkeğin itirafı sizi ona acımaya iterken, kadına da "vay zalim" dedirtiyor. Sonra kendinize geliyorsunuz. Hayır neden? Diyorsunuz.. Bir suç varsa bu kesinlikle toplumsaldan öte aileseldir. Tek fark herkes payına düşeni yaşar..
Velhasılı okuyun efenim.. Bir intihar ne çok ölüme sebep olabiliyor görmek için okuyun.
·
88 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
