Cezmi Ersöz’ün bu eseri, aşkı ve hüznü odağına alan oldukça şahsi ve yoğun bir duygu aktarımı sunuyor. Yazarın naif ve şiirsel dili, okuru samimi bir dertleşmeye davet etse de metin yer yer aşırı melankolinin sınırlarını zorlayarak yorucu bir hal alabiliyor. Özellikle hüzün temasına yapılan yoğun vurgu,
bazı bölümlerde anlatının kendini tekrar etmesine ve nesnellikten uzaklaşmasına neden olmuş. Buna rağmen yazar, insanın en savunmasız anlarını tasvir etmedeki ustalığıyla kırılgan bir atmosfer yaratmayı başarıyor. Sonuç olarak kitap, edebi bir derinlikten ziyade belirli bir ruh haline hitap eden karamsar bir deneme seçkisi niteliği taşıyor.
·
33 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.