Kimsesizler Coğrafyası bir #6şubat hikayesi. Ülkemizde yaşanan son yılların en büyük depremi yıkılan evler, içlerinde kaybolan canlar dağılan yuvalar... Çok büyük acıydı. Biz acıyı uzaktan yaşayanlar dışında göçük basında günlerce dualar edip umutla bekleyenler vardı.
Kitabımıza gelecek olursak anlatıcımızla o günlere gidip göçük başında bekliyor hissi içime işledi. Anlaticimiz deprem bölgesinde olan kuzenini bulmak icin İstanbuldan yola cıkıyor. Gittiğinde gördükleri onu derinden etkiliyor, sarsıyor. Kuzeninin ailesi yurtdışında olduğundan göcük basında onu beklemek ona düşmüştü. Kendi gibi bekleyen Ali ile kesişiyor gözleri, sözleri... İskenderun 6 Şubat depreminin hemen sonrası, iki adamı bulusturan yıkılan binaların altından bir umutla bekledikleri yakınlarıydı. O kuzenini beklerken Ali de kızı ve eşini bekliyordu. Bir yandan onların nefeslerini duymak icin dualar edip beklerken bir yandan eşini ve kızını bekleyen Ali'nin anlatıcımızla sohbetine dahil olup onun ve ailesinin hayatını dinliyoruz. Ali defalarca sıfırdan hayata tutunmuş bir adamdı bir defa savaşta ailesini kaybetmişti ama bu kez olmazdı, olmamalıydı. Üstelik eşi ve kızının ayakları çok üşürdü.Ali' nin onlara onların Ali'ye ihtiyacı vardı.
Anlatıcımız Ali'yi ayakta tutmak icin sordukca soruyordu biliyordu ki Nahrin ve Sara sağ cıkmazlarsa bu enkazdan, Ali de gömecek kendini.
6 Şubat ülkenin başına gelen büyük felaketlerden biriydi ama biz bu kurguda daha çok herşeye rağmen acının icine serpilmiş umudu, sevgiyi ve birbirini hiç tanımayan insanların bir oluşunu okuyoruz.
#kimsesizlercoğrafyası
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.