"Zulümle âbâd olunmaz", haksızlık, baskı veya zorbalıkla (zulüm) elde edilen başarının, zenginliğin veya kurulan düzenin (âbâd) kalıcı olmayacağını, eninde sonunda felaketle sonuçlanacağını ifade eden köklü bir sözdür. Adaletsizlik üzerine kurulan hiçbir yapının uzun süre ayakta kalamayacağını vurgular. [1, 2, 3]
Sözün Temel Özellikleri:
Anlamı: Zalimlerin, masumların hakkını yiyerek elde ettikleri gücün geçici olduğu ve sonunda berbat olacakları belirtilir.
Kökeni: Genellikle "Zulüm ile âbâd olanın âhiri berbad olur" şeklinde kullanılır ve bu ifade Ziya Paşa'ya veya Yunus Emre'ye atfedilmektedir.
İslami/Tarihi Bakış: Kur'an-ı Kerim'de zulmün Allah tarafından affedilmeyeceği ve zalimlere çıkış yolu gösterilmeyeceği vurgulanır. Nizâmülmülk'ün Siyasetnâme eserinde de devletin bekası için zulmün yıkıcı olduğuna işaret edilir.
Kullanım Alanı: Zulmün sadece ferdi değil, devlet eliyle yapılması durumunda da aynı sonun (yıkım) kaçınılmaz olduğu tarihi tecrübelerle sabitlenmiştir. [1, 2, 3, 4, 5, 6, 7]
Özetle, adaletin olmadığı yerde huzur ve kalıcılık yoktur.