Anlatımlarda gerçek bir ‘var olma’ mücadelesine şahitlikle beraber milletimizin yaşayan ruhunun ve aidiyet duygusunun izlerine rastlıyoruz. Bu anlatımlar, milletimizin dip derin şuurunun ve derin mizacının mücadele cihetli bir görüntüsüdür adeta. Balkanlar, Trakya ve Anadolu insanının kadim değerleriyle mecz olmuş diğerkamlık ve benzeri birçok senkronik duygudaşlığa karşılık gelinmektedir. O dönemlerde, insanlar hem birbirine yoldaş, hem de yaşadıkları mücadeleler keskin bir bıçak hükmündedir. Bulgar zulmü ve göç sırasında daha çok hüzün taşıyan burkucu bir özlem hali olsa da geleceğe taşınan umut halini de hissediyoruz. Elbette ki zaman ve sabır, güçlükleri ve acıları dindiren olacaktır. Bu meşakkatli yıllarda Müslüman Türkler için dünya mihneti çetin yaşanmıştır. Zor dönemlere ait omuzlarında hep bir ağırlık birikmiştir. İnsanlar, büyük ağızlı acılardan geçmişlerdir. Dinlenmeye aday yorgunluktadırlar. Bu dönemlerde insanları dinlemek onlarla ünsiyet kurmak derin bir kitabı okumak gibi olacaktır muhakkak. Hani derler ya yarası olmayanın hikâyesi olmaz diye işte tam da yarası olanların hikâyesi bunlar diyebiliriz. Karacaoğlan’dan alınmış, kitapta yer verilen güzel bir dörtlükle yazıyı nihayetlendirelim. “Gurbet eli bizim için yapmışlar/ Bizi alıp gurbet ele atmışlar/ Ölüm ile ayrılığı tartmışlar/ Elli dirhem fazla gelmiş ayrılık” İyi okumalar. İlkay Coşkun
·
13 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.