"Yaşamak"tan "Yedinci Gün"e1000Kitap
Yu Hua okumak, insana ağır ama arındırıcı bir yük bindiriyor. Yaşamak kitabında hayata tutunmanın en sert halini Fugui ile iliklerimize kadar hissetmişken; şu an 150. sayfasında olduğum Yedinci Gün, bizi çok daha sisli ve ruhsal bir arayışa çıkarıyor. İki kitap da aslında tek bir şeyi anlatıyor:
Kaderin çarkları arasında ezilen "küçük" insanların devasa onuru.
Onurun Sessiz Zaferi: Yedinci Gün’ün kalbindeki o baba figürü, modern dünyanın hırslarına karşı verilmiş en asil cevap gibi.
Hiçbir şeyi yokken bir bebeğe hayatını adayan, evladı üzülmesin diye sessizce gitmeyi seçen bu adam; gerçek asaletin unvanda değil, tertemiz bir vicdanda olduğunu sessizce haykırıyor.
Modern Bir Araf: Kitabın en sarsıcı yönü, ölümün bile parayla satıldığı o acımasız sistem eleştirisi. Parası olmayanın "mezarsız" kalıp yakılma sırası beklediği bu dünya; morg skandalları ve yok sayılan hayatlar üzerinden toplumsal yaralara sert bir neşter vuruyor.
Eski eş Li Lan üzerinden gördüğümüz mevki hırsı ise, giderken söylenen o bencilce "seni hep seveceğim" sözlerinin ne kadar boş olduğunu kanıtlıyor.
Sonuç Olarak: Yaşamak bizi toprağın gerçekliğiyle sarsmıştı, Yedinci Gün ise o sisli atmosferiyle kalbimizi havada asılı bırakıyor. Henüz yolun yarısındayım ama Yang Fei’nin bu arayışı şimdiden unutulmaz bir deneyime dönüştü.
Yu Hua’nın da fısıldadığı gibi:
Dünya ne kadar acımasız olursa olsun, insanı ayakta tutan tek şey karşılıksız sevgidir.
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.