Bu hikaye gerçekten senden uzun Osman...
Kitabı okurken "Herkesin bir Osman'ı vardır." dedim hep.
Kitabımız uzun süren ilişkisinden sonra ayrılık yaşamış karakterimizin Osman'a içini döktüğü mektupları bizlerle buluşturuyor. Bu kitabın bir burcu olsaydı kesinlikle ikizler olurdu,bence bu konu tartışmaya kapalı.
Kahramanımızın ayrılığı kabullenişi, pişman oluşu, dön deyişi, dönme deyişi, kısacası bir ayrılık sürecinde ne yaşanabilirse hepsini yaşadığı bu süreçte ben de hep şu soruyu sordum: "Biz ayrıldığımız kişileri mi özlüyoruz yoksa onunla şekillenen anıları mı?"
Bu illa bir aşk ilişkisi olmayabilir, insan dostundan, arkadaşından, komşularından, iş arkadaşlarından vs herkesten ayrı düşebilir ama dönüp baktığımızda onları mı yoksa onlarla olan biz'i mi özlüyoruz, bunu hep merak etmişimdir.
Kitaba geri dönecek olursak trajikomik bir atmosferi mevcuttu. Okurken ne ara bittiğini bile anlamıyorsunuz. O alaycı tavrıyla harmanlanan melankolik havası bu kitabı asla unutulmayacak kitaplar listesine ekliyor.
Bence bir şans vermelisiniz.
·
93 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.