Starling malikanesi, ilk bakışta klasik bir “lanetli ev” hikâyesi gibi duruyor ama aslında olaydan çok his üzerine kurulu bir kitap. Hikâyenin merkezinde Opal var; hayatla sürekli kavga eden, sert, hayatta kalmaya odaklı bir karakter. Küçük kardeşi için her şeyi göze alıyor ve yolu kasabanın en tuhaf, en karanlık yeri olan Starling malikanesi’ne düşüyor. Buradan sonrası ise tanıdık bir masalın karanlık bir versiyonu gibi ilerliyor.
Kitabın en güçlü yanı hiç tartışmasız atmosferi. Ev bize neredeyse yaşayan bir varlık gibi hissettiriliyor; eski, ürpertici ama bir o kadar da içine çeken bir havası var. Alix E. Harrow’un dili burada gerçekten öne çıkıyor; betimlemeler sadece mekânı anlatmıyor, okuru o karanlık dünyanın içine çekiyor. Hikâyede ayrıca masalsı bir altyapı var; özellikle “Güzel ve Çirkin” temasının modern ve daha karanlık bir yorumu hissediliyor. Romantizm ise geri planda ama etkili; abartıya kaçmadan duygusal bir gerilim yaratıyor.
Ama kitap tabikii kusursuz değil. En büyük eleştirilerimlerimden biri, hikâyenin yer yer fazla tanıdık hissettirmesi. Lanetli ev, karanlık geçmiş, gizemli erkek figürü gibi unsurlar daha önce pek çok kez işlendiği için özgünlük konusunda eksiklik hissettim. Bunun yanında Opal karakterini; gerçekçi ve derin buldum fakat aynı zamanda fazla inatçı ve zaman zaman kendi kendini zor duruma sokan biri. Bu yüzden hem empati hem de zaman zaman sabırsızlık hissiyatı edindim.
Genel olarak kitabı sevdim. Eğer düşük tempolu, sırlar barındıran kitaplarla aranız iyiyse bu kitabi seversiniz.
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.