Toplumsal cinsiyet açısından kitap, kadının ayrılık sonrasında bile ilişkiyi açıklamak, duyguyu yönetmek ve karşı tarafı zihninde taşımak zorunda kalışını görünür kılar. Bir ilişkinin bitmesi, erkek için çoğu zaman sessizlikle geçiştirilebilirken, kadın için çoğu zaman uzun bir iç muhasebeye, kendini suçlamaya, eksik aramaya ve yeniden ayağa kalkma emeğine dönüşür. Bu nedenle metindeki yazma eylemi yalnızca edebî bir teknik değil, aynı zamanda bir özgürleşme pratiğidir. Kadın yazarak Osman’dan hesap sormaz sadece; yazarak Osman’ın içindeki yerini küçültür.
Kitabın toplumsal değeri de burada yatar: Ayrılığı romantik bir felaket olarak değil, benliğin yeniden kuruluşu olarak ele alır. Modern insanın en büyük açmazlarından biri, bir başkasına bağlanırken kendini kaybetmemeyi öğrenememesidir. Bu Hikâye Senden Uzun Osman, tam da bu noktada şunu söyler: Bir ilişki bitebilir, bir insan gidebilir, bir sevda eskide kalabilir; ama insanın kendine dönme, kendini onarma ve kendi hikâyesini geri alma ihtimali bitmez.
Sonuç olarak kitap, bireysel bir aşk acısından çok daha fazlasıdır. Kadının kendi sesini geri alma sürecidir. Bir erkeğe, bir aşka, bir kayba, bir geçmişe fazla anlam yükleyen toplumun karşısına şu cümleyi koyar: Benim hikâyem senden ibaret değil. Benim hikâyem senden uzun.
·
26 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.