Kübra Kurtuluş | Karanlık & Aydınlık
“Buranın adı Karanlık~Aydınlık. Her aydınlığın içinde bir avuç karanlık, her karanlığın içinde bir avuç aydınlık.”
Vampirler, dönüşüm süreci, gizemli bir evren…
İlâtun’un sıradan hayatından kopuşuyla başlıyor hikayemiz ama bu kopuş öyle bir anda “yeni ve havalı bir dünya”ya geçiş değil. Daha çok, neye uğradığını anlamayan birinin içine düştüğü kaotik bir süreç. O ilk dönüşüm anları… korku, merak, inkâr… hepsi iç içe. Açıkçası ben en çok bu kısmı sevdim. Çünkü karakterin ne hissettiğini sadece okumuyoruz, hissediyoruz.
Gerçekten, İlâtun’un yaşadıklarını okurken bir noktada kendimi onun yerine koymadan edemedim. Çünkü her şey o kadar “küçük bir an” ile başlıyor ki… insan ister istemez düşünüyor: Ben olsam o çatıya çıkar mıydım? O boşluğa elimi uzatır mıydım?
Kurallar, tehlikeler, kimseye tam güvenememe hali…
Karanlık & Aydınlık. Adı bile bir şeylerin ters gideceğini hissettiriyor zaten. Kuralların olduğu ama aynı zamanda herkesin o kuralları esnetmeye hazır olduğu bir yer. Oraya adım attıktan sonra olayların daha da büyümesi kaçınılmaz oluyor. Peki gerçekten iyi ve kötü bu kadar net mi ayrılıyor burada? Yoksa herkes biraz gri mi?
Royan.. gerçekten onun hakkında ne desem az kalır gibi hissediyorum. İlâtun’la arasındaki o gerilimli ama bir o kadar da çekici bağ… yavaş yavaş gelişmesi bana daha gerçekçi geldi.
Kitap boyunca ara ara klişe diyebileceğimiz anlar var, evet. Ama açık konuşayım, o atmosferin içinde çok da rahatsız etmedi. Çünkü hikâye kendini okutmayı biliyor.
Ve o son… Gerçekten o son hakkında konuşmak istiyorum ama spoi vermemek için kendimi tutuyorum. Burada bitmemeliydi, nasıl beklenir devamı
Merak duygusunu hiç düşürmeyen, okudukça içine çeken bir başlangıçtı.
Eğer bir gün hayatınız tamamen değişse ve size ait olmayan bir dünyanın içine çekilseniz ne yapardınız?
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.