Kardeşlik deneyimini mesleki bilgi ve tecrübeleri ile harmanlayarak paylaşan psikologların yazmış olduğu bölümlerden mürekkep, akıcı, öğretici, içten bir eser. Okurken yaşananlar ve yaşanamayanların acısını çok defa hissettim. Sadece, keşke tek çocuk olmaya ayrılan kısım ikizlik deneyimi ile devam etmeseydi. Bahsettiğim ikizlik kısmını çok beğensem de aynı bölümü "yalnızlık hissini iyi tanıyan tek çocukların yalnız bırakıldığı bir yer daha" diye yorumlamadan duramadım. Kitabın bana kattıkları içinde en sevdiğim, duygudurumu değişken bir sevilenin "dalgalı deniz" diye anılmasıydı. İnsan sevince kusurları da ne güzel benzetiyor. Yazarların emeklerine sağlık.
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.