4 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Bazen delilik dediğimiz şey aslında insan olmanın en saf hâli Birine kalbini emanet etmek aklın hesaplayamayacağı bir risktir bence çünkü kalp kırılmayı da göze alarak sever. Bu yüzden akıl dur der kalp belki der insan da o belkinin peşinden gider. Ama şu da var Kalbini hiç emanet etmemek onu korumak değil, onu yaşamadan saklamaktır. Ve saklanan bir kalp haliyle zamanla susar. Belki mesele delilik değil Kime emanet ettiğini bilmek. Ve en başta kalbini seni yaratanın eminliğine bırakabilmek. Çünkü doğru yerde olan bir kalp kırılmaz demeyelim ama kırıldığında bile dağılmaz.
