sakın gelip mezarımın başında ağlama
orada yokum ben, değilim uykuda
benim o esen şiddetli rüzgâr
elmas tanesi gibi parlayan kar
başak tanesine vuran güneşim
ben o sakin sonbahar yağmuruyum
sabahın sessizliğinde uyandığında
benim o gücü veren bedenine benim
o sessizce çember çizen kuşlar
geceleri şefkatle parlayan yıldızlar
gelme mezarımın başına ağlamaya orada değilim ben hayattayım, hayatta...
Mary Elizabeth Frye
·
288 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.