Rüyaların Sınırında
Bazı kalemler vardır ki kağıdı sadece yazmaz, onu bir mühür gibi yakar. Hanife Çıta’nın 'Bu Rüya Son' eseri, ruhun en kuytu, en tekinsiz dehlizlerinden süzülüp gelen bir sis gibi çöktü zihnime. Kelimeler burada sadece birer araç değil; her biri, gece yarısı boş bir sokakta yankılanan o esrarengiz ayak sesleri gibi ağır ve manalı. Esrarengiz bir rüzgar gibi esip geçen şiirler okuru kendi içindeki o derin ve sessiz limana demirlemeye zorluyor. Bu şiir kitabı okuru bir labirentin içine çekiyor ve çıkış yolunu yine o eşsiz mısralarla fısıldıyor. Şiirle tanışmak isteyenler için bu rüya son muazzam bir başlangıç. Kitaptaki her şiir, doğal bir akışın içinde ama bir o kadar da sarsıcı. Şiirlerin akıcılığı, insanı anıların peşinden sürüklüyor. Bazı rüyalar bittiğinde değil, hatırlanmadığında sona erer.
··
299 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Mehmet çok duygulandım, şiirlerimi böylesine tasvir etmen anlatman bana ayrı bir ilham verdi evet senin gibi şiirsever okurlarım sayesinde şiirlerim hayat buluyor 💫🙏 Sağol Varol... Şiirle kal...
Bir martı kanadını suya sürttü, sesini herkes duydu kimse ağlamadı, dokunsam gözlerim buharlanacak, dokunmasam rüzgâr alıp götürecek, bir çocuk annesine sarıldı sokakta, cüzdanımdaki annemin eski fotoğrafı düştü, arkasında oğlum 5 yaşında yazıyor yere bakakaldım, duygulanma geldi üstüme
Labirentin içinde fısıldanan her mısra artık benimdir. Biten rüyalar değil, hatırlanan gölgelerdir geride kalan, şiirler tekinsiz boşlukta yankılanan tek gerçektir, hatırlanmayan her rüya, kalbin soğuk kıyılarında yarım kalan aşkın veda busesi