Bayılmıştım bu cümleye. Çok naif, çok gerçekçi. Sanki, nasıl desem, aşkın veya sevginin o yıkıcı büyüsünden sıyrılmışçasına yaşanan bir duygu ancak bu kadar güzel anlatılırdı.
İnsan yaşarken de ölebilir. Herkes kendi gerçekliğine göre yaşıyor bu tarz şeyleri. Ben de sevgi demem bu şekildeyse ama bakış açısı işte... Her bakış açısını değiştiremiyoruz. Bazıları sevgi diyor başkasını öldürmeye.
