Çürümüş Kelimeler
Çürümüş Kelimeler
Merhaba hissedenler, bugün size Ayşen Yenilmez'in Doğal Düşman serisinin ilk kitabı Çürümüş Kelimeler kitabı ile geldim.
Yaşamak nedir?
Terk edilmek, yalnız kalmak nasıl bir duygu?
Yazarımızın dediği gibi, 'Yaşamak isteyen herkesin bir hikayesi vardır...' Kitabımız çoğunlukla yaşam üzerine...
Kitabın kapağında gördüğünüz duyguları birebir içinde de yaşamaya hazırlıklı olun.
Sıradan değil, öyle anlamlı, öyle duygulu, öyle güzel ki... Siz de bu hisleri tatmalısınız. Sizi acilen kitaba davet ediyorum.
Siz hiç kullanılmayan kelimeler gördünüz mü, duydunuz mu, okudunuz mu?
Annesi için kendi hastalığını her zaman yok sayan bir kızımız var, adı Arize. Hiperakuzi hastalığı var. Annesi gittikten sonra hissediyor. Evden çıkmazken babasının kaybolmasıyla beraber bir ilk yaşanıyor ve Arize babasını arıyor.
Babasını ararken ona mektup gönderen Araz, onu bir yere davet ediyor.
Size mektuplar gelse, içinde şiirler yazsa, sizi telefonla bir yere davet etse, kendi değil bir başkası konuşsa onun yerine, siz o davete gider miydiniz?
Sizce Arize davete gitmiş midir?
Bir yandan babasını arıyor, diğer yandan mektuplarının sahibi onu bir yere davet ediyor.
Sizi yaşamaya davet eden biri oldu mu hiç? Arize'yi oldu.
Bir de bu yönden cevaplayın isterseniz: Siz olsaydınız, sizi yaşama davet eden birinin teklifini kabul eder miydiniz?
Babanızın bir davası var ama babanız ortada yok...
Poyraz aynı zamanda da bir yazar. Mahallesi'nde olanları kaleme döküyor.
Poyraz kim dediğinizi duyar gibiyim: Arize'nin babası.
2 dava var, biri Poyraz ve Demir'in.
Demir kim? Poyraz'a mektuplar yazan... Poyraz'ı suçlayan biri.
Bu kitapta çocukluğunu yaşayamamış 2 kişi var, elbette sadece iki kişi değil ama yoğunluk olarak 2 diyebiliriz.
Ebeveyn olmak gerçekten çok zor bir durum, çok dikkat edilmesi gereken bir durum. Çünkü o çocukların hayatları size bağlı. Nasıl yetişirse, nasıl büyürse ona göre şekillenir her şey...
Çocukları unutmayın. Onlar küçük, unutur demeyin. Unutmazlar. Yaşamak ve yaşamamak, ikisi arasında ince bir çizgi vardır. Onlara yaşamı, yaşamayı öğretin ama sahte olanı değil, gerçek olanı anlatın. Bu kitapta bir kez daha iyi anlıyorum bazı şeyleri.
Kayıp bir baba aranırken bir bakmışsınız ki aşk sizin kapınızı çalmış.
Arize zor olan bir şeyi başardı. Neyi mi? Dışarı çıkmayı, tek başına babasını aramayı. Bakın, bulmak demiyorum, aramak diyorum. Belki sizler, bizler için kolay bir şey ama Arize için değildi. Sesler buna ne kadar izin vermese de o direndi.
Sizce Arize babasını buldu mu?
Bence tarif edilmez bir kitaptı. Yani güzel, bana güzel şeyler hatırlattı, anlattı. Biz beraber anlaştık, beraber konuştuk. Serinin devamının gelmesini sabırsızlıkla bekliyorum. İlerleyen zamanlarda ne olacak, bizi neler bekliyor?
#kitapalıntıları
"Bilemezsin" diyor. Ardından "Üzülse bile belli etmeyen, kırıldığında saklayabilen, olur da hayata darılırsa bunu kendi kendine yaşayacak olan biridir. Üzüldüğünde susmak, olmamış gibi davranmak, her şeyi kendine yüklemek İnsanın en doğal düşmanlarından değildir de nedir?"
Herkes suçlayacak birini arar, hiç konuşulmadan daha ilk anda suçu kendisinde bulan birini hiç tanıdın mı?
Araz susuyor ama konuşmaya devam eden gözlerine, dudak hareketlerine, yüz ifadesine baktıkça anlıyorum ki en kusursuz cinayetler kelimelerle işleniyormuş. Bıçaktan keskin, kurşundan hızlıymış kelimeler. Bazen bir kelimeyle, bazen bir bakışla ölüyor insan. Yaşamak için tutunduğu bahaneleri yok et bak ne oluyor! Ölmek kolay, esas olan hayatta kalmaya çalışmakmış.
İnsan kendisiyle ne zaman karşılaşacağını bilebilir mi? İnsan kendini çıkan yolu nasıl olur?
Tutsak olan dile gelip özgür kalmayı bekliyordu. Zamanında söylenmiyorsa, özgür kalmayı hak eden sevgilerimiz, özlemlerimiz, öfkelerimiz, ahlarımız, beddualarımız hiç dile gelmeyip tutsak oluyorsa çürüyordu, bekleyen her şey gibi. Bekleyen şey çürürdü, çürüyen her şey bozulurdu, bozulan şey kullanılmazdı, kullanılırsa zehir olurdu, zehir olan öldürürdü.
Çürümüş Kelimeler
Merhaba hissedenler, bugün size Ayşen Yenilmez'in Doğal Düşman serisinin ilk kitabı Çürümüş Kelimeler kitabı ile geldim.
Yaşamak nedir?
Terk edilmek, yalnız kalmak nasıl bir duygu?
Yazarımızın dediği gibi, 'Yaşamak isteyen herkesin bir hikayesi vardır...' Kitabımız çoğunlukla yaşam üzerine...
Kitabın kapağında gördüğünüz duyguları birebir içinde de yaşamaya hazırlıklı olun.
Sıradan değil, öyle anlamlı, öyle duygulu, öyle güzel ki... Siz de bu hisleri tatmalısınız. Sizi acilen kitaba davet ediyorum.
Siz hiç kullanılmayan kelimeler gördünüz mü, duydunuz mu, okudunuz mu?
Annesi için kendi hastalığını her zaman yok sayan bir kızımız var, adı Arize. Hiperakuzi hastalığı var. Annesi gittikten sonra hissediyor. Evden çıkmazken babasının kaybolmasıyla beraber bir ilk yaşanıyor ve Arize babasını arıyor.
Babasını ararken ona mektup gönderen Araz, onu bir yere davet ediyor.
Size mektuplar gelse, içinde şiirler yazsa, sizi telefonla bir yere davet etse, kendi değil bir başkası konuşsa onun yerine, siz o davete gider miydiniz?
Sizce Arize davete gitmiş midir?
Bir yandan babasını arıyor, diğer yandan mektuplarının sahibi onu bir yere davet ediyor.
Sizi yaşamaya davet eden biri oldu mu hiç? Arize'yi oldu.
Bir de bu yönden cevaplayın isterseniz: Siz olsaydınız, sizi yaşama davet eden birinin teklifini kabul eder miydiniz?
Babanızın bir davası var ama babanız ortada yok...
Poyraz aynı zamanda da bir yazar. Mahallesi'nde olanları kaleme döküyor.
Poyraz kim dediğinizi duyar gibiyim: Arize'nin babası.
2 dava var, biri Poyraz ve Demir'in.
Demir kim? Poyraz'a mektuplar yazan... Poyraz'ı suçlayan biri.
Bu kitapta çocukluğunu yaşayamamış 2 kişi var, elbette sadece iki kişi değil ama yoğunluk olarak 2 diyebiliriz.
Ebeveyn olmak gerçekten çok zor bir durum, çok dikkat edilmesi gereken bir durum. Çünkü o çocukların hayatları size bağlı. Nasıl yetişirse, nasıl büyürse ona göre şekillenir her şey...
Çocukları unutmayın. Onlar küçük, unutur demeyin. Unutmazlar. Yaşamak ve yaşamamak, ikisi arasında ince bir çizgi vardır. Onlara yaşamı, yaşamayı öğretin ama sahte olanı değil, gerçek olanı anlatın. Bu kitapta bir kez daha iyi anlıyorum bazı şeyleri.
Kayıp bir baba aranırken bir bakmışsınız ki aşk sizin kapınızı çalmış.
Arize zor olan bir şeyi başardı. Neyi mi? Dışarı çıkmayı, tek başına babasını aramayı. Bakın, bulmak demiyorum, aramak diyorum. Belki sizler, bizler için kolay bir şey ama Arize için değildi. Sesler buna ne kadar izin vermese de o direndi.
Sizce Arize babasını buldu mu?
Bence tarif edilmez bir kitaptı. Yani güzel, bana güzel şeyler hatırlattı, anlattı. Biz beraber anlaştık, beraber konuştuk. Serinin devamının gelmesini sabırsızlıkla bekliyorum. İlerleyen zamanlarda ne olacak, bizi neler bekliyor?
#kitapalıntıları
"Bilemezsin" diyor. Ardından "Üzülse bile belli etmeyen, kırıldığında saklayabilen, olur da hayata darılırsa bunu kendi kendine yaşayacak olan biridir. Üzüldüğünde susmak, olmamış gibi davranmak, her şeyi kendine yüklemek İnsanın en doğal düşmanlarından değildir de nedir?"
Herkes suçlayacak birini arar, hiç konuşulmadan daha ilk anda suçu kendisinde bulan birini hiç tanıdın mı?
Araz susuyor ama konuşmaya devam eden gözlerine, dudak hareketlerine, yüz ifadesine baktıkça anlıyorum ki en kusursuz cinayetler kelimelerle işleniyormuş. Bıçaktan keskin, kurşundan hızlıymış kelimeler. Bazen bir kelimeyle, bazen bir bakışla ölüyor insan. Yaşamak için tutunduğu bahaneleri yok et bak ne oluyor! Ölmek kolay, esas olan hayatta kalmaya çalışmakmış.
İnsan kendisiyle ne zaman karşılaşacağını bilebilir mi? İnsan kendini çıkan yolu nasıl olur?
Tutsak olan dile gelip özgür kalmayı bekliyordu. Zamanında söylenmiyorsa, özgür kalmayı hak eden sevgilerimiz, özlemlerimiz, öfkelerimiz, ahlarımız, beddualarımız hiç dile gelmeyip tutsak oluyorsa çürüyordu, bekleyen her şey gibi. Bekleyen şey çürürdü, çürüyen her şey bozulurdu, bozulan şey kullanılmazdı, kullanılırsa zehir olurdu, zehir olan öldürürdü.·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.