Dağlara ve gökyüzüne bakarken insanların hepsinin birden talihli ve mutlu olamayacağını düşündü. Herkesin kaderi aynıydı. Karşısında ulu dağlar vardı:Bir yanı pırıl pırıl aydınlık, bir yani gölgeli. Aydınlık ve gölge nasıl yan yana ise, insanın kaderide öyle, mutluluk ve acıyı beraber getiriyordu. Hayat dediğin böyleydi işte.