Zavallı Necdet benim için güçlü psikolojik çözümlemeleri ve duygusal geçişleriyle öne çıkan bir roman oldu. Özellikle karakterlerin iç dünyalarının bu kadar yoğun ve gerçekçi verilmesi kitabı etkileyici kıldı.
Necdet’in Meliha’yı tanımadan önce ona dair zihninde kurduğu imgeyle yaklaşması, zamanla bunun meraka ve ardından takıntıya dönüşmesi oldukça iyi işlenmişti. Aşkın nasıl giderek sağlıksız bir bağımlılığa evrildiğini görmek rahatsız edici ama başarılıydı.
Ancak beni en çok etkileyen ve aynı zamanda en çok rahatsız eden karakter Meliha oldu. Evli ve hamile olmasına rağmen Necdet’i sahiplenme arzusu, onu hayatındaki diğer gerçekleri ikinci plana atması ve özellikle kıskançlık krizleri ile çevresindekileri yıpratması oldukça sert bir karakter portresi çiziyordu. Bu yönüyle klasik “trajik aşk” anlatısından daha sert ve rahatsız edici bir etki bıraktı.
İbrahim Şemsi ve Müzehher ise hikâyenin en üzücü taraflarından biri oldu. İbrahim Şemsi’nin Necdet ve Meliha’ya duyduğu sınırsız güven ve gerçeği hiçbir zaman öğrenmemesi özellikle iç burkan bir noktaydı. Müzehher ise hiçbir şeyi hak etmeyen bir şekilde kıskançlık ve kontrol krizlerinin arasında ezilen masum bir karakter gibi kaldı.
Genel olarak roman, aşkı romantize etmekten çok, takıntı, bencillik ve duygusal yıkım üzerinden ilerleyen sert bir psikolojik anlatı sunuyor.
·
28 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.