“Bazı hikayeler okunmaz, yaşanır.” 𖣂︎
Yüzüklerin Efendisi benim için tam olarak böyle bir kitaptı. Okurken sadece sayfaları çevirmedim, resmen Orta Dünyada yaşadım. Bazen bir hobbit gibi huzurlu hissettim, bazen Frodonun yükünü omuzlarımda taşıyormuşum gibi yoruldum.
Kitabın en güzel yanı bence sadece bir “iyi-kötü savaşı” olmaması. İçinde dostluk var, fedakarlık var, korku var ama en önemlisi umut var. Her şeyin karanlık olduğu anlarda bile küçük bir ışığın yetebileceğini o kadar güzel anlatıyor ki inanılmaz.
Ama yalan yok, bazı yerlerde dili biraz ağır gelebilir. Özellikle betimlemeler uzun uzun gidiyor. Ama işin garibi, bu da kitabın büyüsünün bir parçası. Çünkü o detaylar olmasa o dünyaya bu kadar inanamazdım.
Karakterler desen ayrı bir dünya. Her birinin yeri farklı. Kimisi cesaretiyle, kimisi sadakatiyle, kimisi de hatalarıyla insanın içine dokunuyor. Ve kitabı bitirdiğinde, sanki gerçekten bir şeylere veda etmiş gibi hissediyorsun.
Kısacası, bu kitap sadece bir fantastik hikaye değil. Sana bir yolculuk yaşatıyor. Ve o yolculuk bittikten sonra bile etkisi uzun süre geçmiyor.
·
16 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.