“Yaşamımın başarısız olmadığını bilmem ve buna inanmam gerekiyordu. Birtakım özel amaçlar ve yüksek maksatlar uğruna (bu zamanda ve bu Rusya’da) benim gibilerin, tanınmadan, isimsiz ve metin yaratma becerisiyle yaşamaları gerektiğine inanmam gerekiyordu. Underground. Sözsüz yaşamayı denemek, başkaları yaşıyorlar ya, susarak yaşamak risk midir değil midir; işte bütün mesele bunda ve ben ilklerden biriyim.”
Hiçbir kitabı yayımlanmamış ya da kendisi kelimelerini sistemin pazarına sunmayı reddederek entelektüel namusunu koruduğuna inanmış, sistemin dışına itilmiş ya da aslında bilinçli olarak bunu sevmiş bir öteki Petroviç. Kendisi gibi yeraltı insanlarının yaşadığı yurtta bir oda bulma lüksüne nail olamamış ama seyahate gidenlerin evlerinin bekçiliğini yaparak orada burada yaşayıp gidiyor. Kardeşi Venya’yı hasta eden de ve sonra Petroviç’i aynı hastaneye düşüren de sistemin dayatmalarına karşı onların kendi kimliklerini koruma çabaları.
Brejnev sonrası Rusyası ekonomik ve ahlaki çöküşle birlikte Glastnost ve Perostrayka ile sancılı bir değişimin eşiğinde. Makanin bu dönemin insanların üzerindeki etkisini büyük bir ustalıkla yansıtırken Petroviç karakteri üzerinden Dostoyevski’nin Raskolnikov’una benzer bir karakter yaratıyor. Petroviç’i ne takdir edebiyoruz ne de yargılayabiliyoruz.
·
69 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.