Bazen tek başına da keyif alırsın hayattan. Bazen bir dost sohbetiyle keyiflenirsin. Karşılıklı içilen çayların sonu gelmez. Bazen kapı önünde bulur seni bir dost, başlar bitmek bilmeyen muhabbet. Fakat bir an gelir, yorgun düşersin, yalnızlığı seversin. Tek başına kaldığında kendinle dertleşir, soğuk bir belediye bankı üzerinde kendine gelirsin. O an kendinle hesaplaşır, aklına bir mevzu gelir, geçmiş günlerden kalan, uzlaşamazsın. Gençliğin gelir aklına, aklını başından alan aşk perisi atmıştır tozunu üzerine. Yaşadığın tüm aşklar gelir aklına, hangisi daha çok sevdi seni, hangisi daha çok üzdü en derinden, hangisini daha çok sevdin de kavuşamadığın gelir aklına. İşte o zaman otur, bir acı kahve yap kendine, sonra üzül ya da sevin gönlünce.
Sonnur Sever