Bazı sesler vardır, nota bilmez ama ruhu bulur.
Lila'yı ilk duyduğumda ne bir sahne vardı karşımda ne de bir mikrofon. Sadece o ses, ve içimde bir şeylerin yerinden oynaması...
"Son Arzum"u söylerken gözleri açıktı, her yere bakıyordu ama hiçbir yeri görmüyordu sanki. Tamamen o anın içindeydi. Ama annesi tam karşısında oturuyordu, ve o gözler — o gözler hiç kaçmadı kızından. Kızına bakarken içinde taşıdığı her şeyi yüzüne vurmuştu. Gurur mu desem, şükür mü, bilemiyorum. Belki ikisi de değil. Belki sadece "sen benim herşeyimsin" diyen bir bakış.
O anı izlerken fark ettim: Müziğin en güçlü olduğu yer ses teli değil, iki insan arasındaki o görünmez ip.
Bazı anlar kaydedilmek için değil, hissedilmek için var. Ama ben yine de tutmak istedim elimde biraz.
Bu his size de tanıdık geldi mi?
—
#müzik #duygu #annevekız #sonarzum #lila #gerçekanlar #kalbeçarpan #türkmüziği #sahne #unutulmazanlar #müzikterapi #hissettim
·
58 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.