Şimdi ben normalde kitapları sevmediğimde okumam 1 ayı bulur. Ama ben bu kitabı okurken tam 3 HAFTA BOYUNCA, evet, yanlış okumadınız 3 HAFTA BOYUNCA hastalıktan yattığım için her gün 5 sayfa falan okuyabildim en fazla. Neyse, kitaptan bahsetmek istiyorum.
İlk kitapta Hodbin'e fazla ısınamamıştım ama ikinci kitapta BA-YIL-DIM. Sonda yaptığı malum şeye de kızamadım açıkçası. Hepsinin yaptıklarının bir sebebi var. Karakterlerin yaşadığı gelişim... O kadar güzel işlenmiş ki yavaş yavaş alışıyorsun, bir anda hop diye merhametli birine dönüşmüyor. Lunu'ya da aynı şekilde 2. Kitapta ısınabildim. Ama Arm... Army... Çok yazık oldu çocuğa. Umarım 3. Kitapta Gazap'tan kurtulur. Evet, Dante. Övgü Deveci Safi'nin galiba alerjisi var Dante'nin mutluluğuna. Kız bir mutlu olamadı gitti. Ona da yazık değil mi? Bu kız da insan değil mi? Beau'yu affetmeye başladım ama adını hala okuyamıyorum biri beni aydınlatsın lütfen. Normalde serilerin ikinci kitaplarını pek sevmem ama bunu çok sevdim. Şu kitabı herkes alsın okusun. *okulda yazdığım için garip bakışlara maruz kalıyorum
Ömrünüz şölen olsun