oAna karakterin normal insanlardan çok daha yavaş yaşlanması fikri zaten başlı başına ilgi çekici ama kitabı güzel yapan şey sadece bu fantastik tarafı değil; yalnızlık, zamana ait hissedememe ve sürekli bir şeyleri kaybetme duygusunu çok iyi hissettirmesi. Yüzyıllar boyunca yaşayan birinin insan ilişkilerine bakışı baya hüzünlü ama aynı zamanda sıcak bir his bırakıyor. Özellikle geçmiş ve günümüz arasında gidip gelen anlatımı kitabın atmosferini daha güçlü yapmış. Bazı yerlerde tempo yavaşlıyor ama duygusu o kadar iyi geçiyor ki rahatsız etmiyor. Bitirdiğimde içimde garip bir sakinlik ve hüzün kalmıştı.