Bu video ne zaman karşıma çıksa iş hayatım aklıma gelir.
Cebimde param yoktu marketten domatesi sayarak aldığım oldu. Kıyafetim yoktu düğüne derneğe gidemediğim de oldu . Yıllarca aynı kıyafeti giydiğimde . Yıllarca aynı çanta aynı ayakkabı aynı kaban . Halk otobüsüne verecek param bile olmadı benim ayakta çalışmaktan yara bere kan içinde kalmıştı ayaklarım üstelik. Yürümek zorundaydım işe gidiş geliş mesafesini hesaplar kendime yolda dinlenme payını hesaplar ona göre evden çıkardım . Neler yaşadım neler… Yapayalnızdım …. Ve bunlar için hiç ama hiç utanıp üzülüp ağlamadım sadece pes etmedim o kadar . İnanmaktan, dua etmekten, umut etmekten ve hayal kurmaktan vazgeçmedim . En güzeli de çalışmayı, durmamayı, koşmayı hep sevdim. Şimdi geçmişe dönüp baktığımda beni ben yapan tüm bunlara teşekkür ederim. Kaliteli insan olma bedeliydi hepsi. Rabbim zorda darda kalanların yar ve yardımcısı olsun
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.