Kendime notlar_3
Çok emek verilerek yazılmış olduğunu söyleyerek öncelikle yazarın başarısını takdir etmek isterim.
Tarih öncesi zamanlarda bitki toplumunda ve esasında tanrı anaların hayatın başrolünde olduğu; tüm üretim, yaratma, ekonomi, toplum düzeni, çocukların yetiştirilmesi, hayvanların evcilleştirilmesi, müzik, sanat, ilk kelimelerin anlamlandırıldığı dönemler. Egemenlik ve yönetme becerisi tamamıyla kadınlara ait ve şiddet yok baskı yok bu dönemlerde. Kadınların üretebilme ve yaratabilme kapasitelerinin sonsuz geniş olduğu dönemlerden sonra bir gün savaşmayı ve tüm gücü elinde toplamayı hedeflemiş ataerki dünyanın erkekleri adeta bir savaş meydanında gibi ortaya çıkıyorlar. Sonra ne mi oluyor bu tanrı anaların kurduğu ve öğrettiği tüm düzen kimi zaman can kimi zaman ırz düşmanlıkları ile ele geçiriliyor ve tarihin yazılı hale dönüştüğü dönemlerde her biri "eril" tanrılarca yaratılmış gibi yazıya, heykele, resme geçiyor. Yazılı kayıtlar veya tek tanrılı dinler ile birlikte egemenlik eril zihniyetin tahakkümü altına giriyor.
Tarih baştan sona erilleştirilirken, kadınların o ilk harfleri ya da seslenmeleri öğrendikleri ineklerden elde ettikleri sütleri yağa peynire vs çeviren, sulak alanlara yakın kurdukları yerleşimler gibi bilgi kapasiteleri; iyilikle ve şefkatle yaklastıkları her canlı varlığa söyledikleri büyülü olduğuna inanılan sözler "cadı avına" malzeme oluşturur hale geliyor.
O kadar herşeyden kadının izi silinmek ve tüm egemenlik ele geçirilmek istenmiş ki bugün geldiğimiz noktada bu kadarına nasıl izin vermişiz ve vermeye devam ediyoruz diye kendim dahil tüm kadınları sorguluyorum.
Ve şu çok büyük bir gerçek ki, insanlığın her döneminde kadının gücünden gerçekten korkulmuş ki bu denli yok sayılmaya çalışılmaya devam ediliyor.
Dilerim, ülkemdeki ve tüm dünyadaki kadınlar olarak gücümüzün farkında olup, varlığımızın kıymetini değerini bildiğimiz günler yaşarız.
·
76 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.