Her kitap için olduğu gibi sanırım her seri için de işin püf noktası sabır.
15 kitabı birden almamış olsam da ilk kitabı kütüphaneden alıp okusam bu kitabı okumaya başlar mıydım ondan emin değilim ama önemli değil artık.
İlk kitapta işimizi zorlaştıran şeyler artık evrene az çok hakim olduğumuz için bu kitapta o kadar sık "Bu kimdi" sorunu yaşanmıyor ve okuma hızı yükseliyor.
Özellikle ilk yarısından sonra tempo çok artıyor buna bağlı olarak okuma temponuz da artabiliyor, ki ben günde 60 sayfaya kadar çıktım :)
Hikayede başkarakterlerimizin nihai amacı sanki var olan bir kısırdöngüyü yok etmek gibi duruyor. Ama oralara da daha çok yolumuz var gibi. Rand ne zaman Lews Therin'e dönüşecek, delirme nasıl olacak o anları yazar bize nasıl anlatacak sabırsızlıkla bekliyorum. Tabi hikaye ne kadar dallanıp budaklanacak nasıl bir son bizi bekliyor aşırı merak ettirdi şimdiden. Yegane dileğim Stephen King'in Kule serisi gibi rezalet bir sonla bitmemesi.
Hikaye 2 3 koldan ilerlediği için yer yer 200 sayfa boyunca bir karaktere değinmeyip sonra bi anda ondan bahsedince "Ulan bu kimdi bunu en son nerde bırakmıştık" olabiliyoruz maalesef.
İlk kitapta kaldığımız yerden devam ediyoruz. Herkes Fal Dara'dayken içeriden birinin yardımı ile (bunun Kara Aes Sedai Liandrin olduğu çok belli olsa da sonunda açıklanıyor) tutsak edilmiş Karanlıkdostu Padan Fain kaçıyor ve kaçarken Mat'in Shadar Logoth'tan aldığı hançer ile Valere borusunu da çalıyor. Bunu üzerine Rand, Mat, Perrin üçlüsü yanlarına Shienar'lı subay Ingtar'ı, koklayıcı Hurin'i de alarak Padan Fain'in peşine düşüyor.
Egwene Nyaneve ve Elayne Aes sedai olmak ve eğitim görmek için Tar valondaki Beyaz kuleye gidiyor ve Aes sedai oluyorlar.
Rand sürekli bir kovalamaca içindeyken bir yandan da kendisinden kaçıyor. Ta'veren olmayı reddetmesi bu kitap boyunca da devam ediyor. Ama yürek taşlarından alternatif bütün gelecek senaryolarının kaos ve kötülükle dolu olduğunu görünce kabul etmek zorunda kalıyor.
Fain'in uzun süre izi sürüldükten sonra uykuda oldukları bir vakitte Rand'ın sonradan keşfettiği yetenekleri sayesinde hiçbirine görünmeden boru ve hançer tekrar ele geçiriliyor.
Haritanın bir ucundan diğer ucuna yapılan meşakkatli yolculuktan sonra ekip Tümentepe'de Falme'ye geliyor.
Burada hem Ba'lzamon, namı diğer Shai'Tan ile tekrar yüzleşiyor. Sahi'Tan ısrarla Rand'ın gücü nasıl kullanacağını bilmeyeceğini, bunun için kendisine boyun eğmesi gerektiğini, yoksa delireceğini, sevdiği herkesi öldüreceğini, kehanetten kaçamayacağını söylüyor ama Rand bunu her seferinde reddediyor.
Rand bunlarla uğraşırken grubun diğer kısmı Liandrin'in oyununa geliyor, onları Yolkapısı adı verilen gizemli ve tehlikeli kısa yoldan Falme'ye götüren Liandrin burada okyanusun ötesindeki Seanchan imparatorluğunun bir parçası olan Sul'damlara yakalatıyor. Nyaneve ve Min kaçmayı başarıyor ama Elayne ve Egwene yakalanıyor ve Elayne esir alınıp yönlendirme yeteneği olan Egwene çok kötü işkencelere maruz kalıyor. Egwene'in bu hapishanevari yerde yaşadıkları kitabın en karanlık kısımlarından biri. Son ana kadar gerçekleşmeyen karakter gelişimleri buralarda epey hızlanıyor. Bu süreçte Rand tarafından tasmalanmış şekilde görülse ve kurtarılmak istense de Rand birincil görevinin Hançer ve boruyu korumak olduğunu bildiği için önce Karanlık Lord ile yüzleşiyor. Aynı süreçte Egwene Nyaneve'in zekice kurtarma planı sayesinde Yularcıların(Sul'dam) elinden kurtuluyor.
Grup boru ven hançerle arkalarından gelen Seanchan askerlerinden kaçmaya çalışırken Ingtar duygusal ve epik şekilde kendini feda edip ekibin kaçmasına yardım ediyor, Mat boruyu üflüyor ve sislerin içinden Artur şahinkanadı'nın adamları çıkıp savaşa katılıyor Rand önce Kibirli Seanchan komutanı Turak'ı kesip sonra adeta göğe yükseliyor ve Karanlık Lord'u tekrar yeniyor.
Ejder'in yeniden doğuşu su götürmez bir gerçek gibi herkesin gözü önünde cereyan ettikten sonra Rand de artık durumu yavaştan kabulleniyor.
Karakter gelişimleri, epik final sahnesi, temponun yer yer arşa çıkması bakımından çok güzel bir kitap oldu.
Puntolar hala küçük ve yazarın dilinin biraz ağdalı olmasından sebep okurken yorulmamız evet kötü ama genel kaliteyi de çok fazla düşürmüyor. E her şeyi dümdüz anlatsa o zaman nerde bu işin edebiyatı dimi :)
2.kitap itibariyle seriye olan genel beklentim arttığı gibi herkese okumasını önereceğim bir seri olma yolunda da çok ciddi gelişmelerin olduğu bir kitap oldu.
Umarım güzellikler her eserde böyle artarak devam eder.
Sonraki incelemede görüşmek üzere...
·
47 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.