Beklentilerimin üzerine çıkan bir eser öncelikle bunu söylemek istiyorum. Kitap yalnızca iki zürafanın Amerika boyunca taşınmasını anlatmıyor. Aynı zamanda kaybolmuş insanların, yarım kalmış hayatların ve yeniden bir yere ait olma hissinin hikâyesini anlatıyor.
Sayfalar ilerledikçe o yolculuğun fiziksel kısmından çok karakterlerin iç dünyasına çekiliyorsunuz. Kitabın ilk 70-80 sayfası odaklanmadım ama sonrasında elimden bırakamadım.
Büyük Buhran döneminin atmosferi o kadar güçlü aktarılmıştı ki okurken sürekli tozlu yolları, küçük kasabaları ve insanların üzerindeki o sessiz yorgunluğu hissediyorsunuzHikâye sakin ilerliyor ama asla boş hissettirmiyor. Tam tersine, karakterlerin yaşadığı her küçük olay zamanla daha büyük bir anlam kazanmaya başlıyor. Özellikle ana karakterin geçmişiyle yüzleşme şekli ve yol boyunca geçirdiği değişim bana çok gerçek geldi
Kitabın en etkileyici taraflarından biri ise duygularını sessizce hissettirebilmesi oldu. Bazı sahnelerde çok büyük olaylar yaşanmıyor ama yine de satırların altında yoğun bir yalnızlık, özlem ve umut hissi var. Zürafalar da hikâyede yalnızca “hayvan” gibi durmuyorBazen masumiyetin, bazen dayanıklılığın, bazen de insanlığın hâlâ tamamen kaybolmadığının simgesi gibi hissettiriyor
Ben bu kitabı hızlıca okuyup geçemedim açıkçası. Bazı bölümlerde durup atmosferini hissetmek, bazı cümlelerin üzerinde düşünmek istedim. Hem hüzünlü hem sıcak bir tarafı vardı ve kitabı bitirdiğimde geride sadece güzel bir hikâye değil, uzun süre aklımda kalacak bir yolculuk hissi bıraktı. Karakter odaklı, duygusu güçlü ve içine yavaş yavaş işleyen kitapları seviyorsanız bence kesinlikle şans verilmesi gereken eserlerden biri
·
7 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.