Nasıl anlatacağımı bilemiyorum, beni gerçekten o zamanda o karakterlerin yanında yaşatan, üzüntülerini, sevinçlerini, kızgınlıklarını hissettiren bir roman, başka yorumlarda da var çok doğru beni darmadağın eden kitaplardan biri oldu. 1958-1964 Paris'inde, 12 yaşındaki Michel'in gözünden Doğu Bloku'ndan kaçmış bir avuç mültecinin hikâyesini anlatıyor. Satranç, edebiyat, sinema, politika ve ergenlik o kadar güzel iç içe geçmiş ki 728 sayfa nasıl bitti anlamıyorsunuz. Üstelik Sartre ve Joseph Kessel'in de hikayeye girmesi de cabası.
Kitap boyunca Michel büyürken diğer karakterlerin küçüldüğünü görmek insanı derinden sarsıyor.
Büyülü ama sade, içten ama iddialı bir roman.
Özellikle Paris ve 1950'ler nostaljisi sevenler, "kalın kitap okumam" diyenler bile bu akıp giden hikayeyi çok sevecek. Ve tavsiye kitap bitince ilk bölüme dönün ve tekrar okuyun.. Ben öyle yaptım..
19 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.