Öncelikle kitabın bu kadar kısa olmasını beklemiyordum 104 sayfayı görünce çok şaşırdım. Ama yazarın daha önce 
Işıklar Söndüğünde kitabını okuduğum için kalemine güvenerek başladım. Konusundan çok bahsetmeyeceğim çünkü arka kapak yazısının hikayeyi yeterince anlattığını düşünüyorum.
Öncelikle Noah, Emmayı toprağın altından çıkardıktan sonra yani bir nevi kurtardıktan sonra doğal olarak kızın travma geçirmesini bekleriz çünkü canlı canlı gömülmüş ve bunlara kimin sebep olduğunu da hatırlıyor. Bu yüzden olaydan sonra insan kin, nefret, intikam ve psikolojik çöküş bekliyor. Genel olarak bu duyguları yaşadı da ama o kadar kısa sürdü ki... Noah onu evine götürdüğü akşam yani olayın üzerinden bir gün bile geçmemişken cinsel şeyler yaşamaya başladılar. Bu birazcık zamansızdı bence çünkü o an ön planda olması gereken duygular bunlar değildi. O noktada karakterlerin önce yaşadığı dehşeti sindirmesini beklerdim.
Kitapta her şey çok hızlı gerçekleşiyor. Bu durum kitabın sayfalarının az olmasından kaynaklı anlıyorum ama kısa hikaye olması herşeyin yüzeysel kalması gerektiği anlamına gelmez. Mesela intikam planı kuruyorlar ve bu planın üzerine bir gün düşünüp harekete geçiyorlar en azından üç, beş gün düzgün bir plan kurulsa eksileriyle artılarıyla incelense ve o şekilde harekete geçilse daha iyi olurdu. Herşey oldu bittiye geldi.
Final kısmı da beni tam tatmin etmedi açıkçası. Karakterlerin işin içinden bu kadar kolay sıyrılması bana fazla basit geldi.
En üzüldüğüm şey ise kitabın aslında çok güçlü bir potansiyele sahip olması ama kısa sayfaların arasında harcanmış olmasıydı. Daha uzun ve daha derin işlenen bir versiyonu muhtemelen çok daha etkileyici olurdu.
Genel olarak tamamen kötü bir okuma değildi. Beklentiyi çok yükseltmeden kısa ve hızlı akan bir şey okumak isteyenler için çıtır çerez bir kitap olabilir. Yine de benim başkasına tavsiye edebileceğim bir kitap da değil.
Işıklar Söndüğünde kitabını okuduğum için kalemine güvenerek başladım. Konusundan çok bahsetmeyeceğim çünkü arka kapak yazısının hikayeyi yeterince anlattığını düşünüyorum.
Öncelikle Noah, Emmayı toprağın altından çıkardıktan sonra yani bir nevi kurtardıktan sonra doğal olarak kızın travma geçirmesini bekleriz çünkü canlı canlı gömülmüş ve bunlara kimin sebep olduğunu da hatırlıyor. Bu yüzden olaydan sonra insan kin, nefret, intikam ve psikolojik çöküş bekliyor. Genel olarak bu duyguları yaşadı da ama o kadar kısa sürdü ki... Noah onu evine götürdüğü akşam yani olayın üzerinden bir gün bile geçmemişken cinsel şeyler yaşamaya başladılar. Bu birazcık zamansızdı bence çünkü o an ön planda olması gereken duygular bunlar değildi. O noktada karakterlerin önce yaşadığı dehşeti sindirmesini beklerdim.
Kitapta her şey çok hızlı gerçekleşiyor. Bu durum kitabın sayfalarının az olmasından kaynaklı anlıyorum ama kısa hikaye olması herşeyin yüzeysel kalması gerektiği anlamına gelmez. Mesela intikam planı kuruyorlar ve bu planın üzerine bir gün düşünüp harekete geçiyorlar en azından üç, beş gün düzgün bir plan kurulsa eksileriyle artılarıyla incelense ve o şekilde harekete geçilse daha iyi olurdu. Herşey oldu bittiye geldi.
Final kısmı da beni tam tatmin etmedi açıkçası. Karakterlerin işin içinden bu kadar kolay sıyrılması bana fazla basit geldi.
En üzüldüğüm şey ise kitabın aslında çok güçlü bir potansiyele sahip olması ama kısa sayfaların arasında harcanmış olmasıydı. Daha uzun ve daha derin işlenen bir versiyonu muhtemelen çok daha etkileyici olurdu.
Genel olarak tamamen kötü bir okuma değildi. Beklentiyi çok yükseltmeden kısa ve hızlı akan bir şey okumak isteyenler için çıtır çerez bir kitap olabilir. Yine de benim başkasına tavsiye edebileceğim bir kitap da değil.
·
132 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Bence üç yüzden fazla sayfayla cok guzel bir roman çıkarılabilecek bir konusu ve kurgusu vardı. Bu kadar aceleye getirilmese gerçekten çok keyifli bir roman olabilirdi.
İlayda Köse
Gönderi Sahibi
Kesinlikle katılıyorum konusu çok ilgi çekiciydi, kısa yazılıp harcanmış resmen. Artık yazarın başka uzun kitaplarına bakacağız.