kişisel incelemeAlıntı
Sokrates'in Savunması benim için okurken hem hayranlık uyandıran hem de düşündüren bir kitap oldu. Açıkçası eski bir metin olduğu için başta biraz mesafeli başladım ama ilerledikçe düşündüğümden çok daha etkileyici olduğunu fark ettim.
Platon burada sadece bir mahkeme savunması yazmamış aslında. Daha çok bir insanın düşüncelerinden vazgeçmeyişini, doğru bildiği şey uğruna yalnız kalmasını anlatıyor. Ve bunu okurken ister istemez Sokrates’e saygı duyuyorsun.
Sokrates karakter olarak bana çok ilginç geldi. Adam ölümle karşı karşıya ama yine de insanlara yaranmaya çalışmıyor. Kendisini kurtarmak için eğilip bükülmüyor. Hatta bazı yerlerde o kadar sakin konuşuyor ki insan şaşırıyor. Ben olsam aynı soğukkanlılığı gösteremezdim diye düşündüm.
Kitapta en çok hoşuma giden şey, sorgulama meselesi oldu. Sokrates sürekli insanlara “gerçekten biliyor musun?” sorusunu hissettiriyor. Bu sadece bilgiyle alakalı değil, insanın kendini tanımasıyla da alakalı. Okurken bazı yerlerde kendi düşüncelerimi bile sorguladım açıkçası.
Açık konuşayım, dili yer yer ağır geldi. Sonuçta felsefi bir metin olduğu için bazı bölümleri daha dikkatli okumak gerekiyor. Ama buna rağmen sıkıcı bulmadım. Çünkü anlatılan şey sadece teori değil, bir insanın hayatı ve karakteri.
Bir de şu tarafı baya etkileyiciydi: Sokrates’in ölmekten çok yanlış yaşamaktan korkması. Bu düşünce kitap boyunca baya güçlü hissediliyor. İnsan okurken “gerçekten prensip sahibi olmak böyle bir şey mi?” diye düşünüyor.
Kitabı okurken sürekli günümüzle bağlantı kurdum. Çünkü insanlar hâlâ sorgulayan kişileri sevmiyor, hâlâ çoğunluğa ters düşen insanlar dışlanabiliyor. Bu yüzden kitap eski olmasına rağmen garip şekilde güncel hissettirdi bana.
Kısacası Sokrates'in Savunması benim için sadece felsefi bir metin değil, aynı zamanda karakter ve düşünce üzerine güçlü bir eser oldu. Ağır ama değerli, sakin ama etkisi büyük bir kitap diyebilirim.
·
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.