En başta atmosferiyle insanı içine çeken kitaplardan biri. O gotik, masalsı ama bir yandan da iç acıtan havası daha ilk sayfalardan kendini hissettiriyor. Hazel’ın yalnızlığı gerçekten okurun içine işliyor. Ailesi tarafından yok sayılması, ahırda uyuması, unutulması… bunlar sadece “üzücü detaylar” değil, karakterin ruhunu hissettiren şeyler. Okurken insan ister istemez onun için kırılıyor.
Hazel’i sevmekle ona sinir olmak arasında gidip geldim açıkçası. Küçük hâline üzülmemek imkânsız ama büyüdükçe bazı kararlarında “neden bunu yaptın şimdi?” dedirtiyor. Ama sanırım onu gerçek yapan şey de bu. Çünkü o klasik kusursuz, her şeyi bilen “seçilmiş kişi” karakterlerinden değil. Kararsız, kırılgan, bazen yanlış yapan biri. Bu yüzden de daha insani hissettiriyor.
Benim için kitabın en güçlü taraflarından biri kesinlikle Merrick’ti. Ölüm tanrısı deyince insan daha soğuk, ulaşılmaz bir karakter bekliyor ama onun Hazel’la olan bağı inanılmaz duygusal işlenmişti. Bazı sahnelerde gerçekten bir baba figürü gibi hissettirdi. Hem hüzünlü hem sıcak bir tarafı vardı. Aralarındaki ilişki kitabın duygusal yükünü baya taşıyor zaten.
Kitapta ölüm ve kader temasının işlenişini de çok sevdim. Özellikle mum metaforu ve Hazel’ın dokunduğu insanların ölümünü görmesi çok etkileyiciydi. Ama bence asıl vurucu nokta şu: her şeyi bilse bile her şeye müdahale edememesi. Çünkü hikâye sadece büyü ya da fantastik olaylar üzerine kurulu değil; seçimlerin sonuçları ve o seçimlerin ağırlığı üzerine kurulu.
Prens Leopold konusunda da başta çok beklentim yoktu açıkçası. İlk başlarda klasik ukala prens havası veriyor ama sonradan karakterinin açılması ve Hazel’a yaklaşımı çok doğal ilerliyor. Romantizm kısmının abartılmadan, hikâyeyi gölgelemeyecek şekilde verilmesi de ayrıca hoşuma gitti.
Bir de ortam hissi… gerçekten inanılmazdı. Kulübe, ara dünya, ormanlar, ölümle yaşam arasındaki o kasvetli atmosfer… hepsi insanın zihninde çok canlı canlanıyor. Okurken bazı sahneleri resmen görüyormuş gibi hissettim. Zaten beni en çok etkileyen fantastik kitaplar hep güçlü atmosfer kurabilenler oluyor.
Bence bu kitap aslında fantastik bir hikâyeden çok; yalnızlık, ait hissedememek, sevilme isteği ve seçimlerin bedeli üzerine bir hikâye. Sonlara doğru da duygusal olarak iyice ağırlığını hissettiriyor ve finalden sonra bile etkisi hemen geçmiyor.
Fantastik edebiyatın birbirini tekrar ettiğini düşündüğüm bir dönemde böyle farklı bir atmosfere ve duygusal derinliğe sahip bir kitaba denk gelmek gerçekten çok iyi geldi.
·
43 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.