* “İnsanlar da yaşamak için savaşır,ölmek için değil!”
Veronika;her istediğini elde etmiş,renkli bir yaşam süren genç bir kadın.Her şeye sahip ama mutsuzdur. Başarısız bir intihar girişiminden sonra kendini bir akıl hastanesinde bulur.
İnsan kendinden neden nefret eder? Bazen hepimiz yaşamın sorunlarını ve anlamsızlığını bile kendi suçumuz gibi görürüz. Sevgisizlik,nefret,bıkkınlık ya da üzerimize aldığımız sorumluluklar…
Ve bazen her şeye sahipken bile mutlu olamıyor insan.Toplum tarafından ‘mesleğin,evin,araban,paran ‘varsa mutlu olmak zorundasın.Ama hayat öyle değil! Ve hayat yaşadığımız zorluklara karşı hemen pes edip intihara kalkışacak kadar kötü de değil! Ama insanlar böyle işte,hemen hemen tüm duygularımızın yerini korku aldı..Terk edilmekten korktuk,çocukken hata yapmaktan…Farkı olup dışlanmaktan korktuk.
“Siz farklı bir insansınız,ama herkes gibi olmak istiyorsunuz.Bu da bana kalırsa ciddi bir hastalıktır…”
Paulo Coelho Toplumun alışılmış kalıplarının dışına çıkan,farklı düşünceleri yüzünden önyargıları göğüslemek zorunda kalan insanları anlatıyor.
Bizlerin başından geçen zorlukların pek çoğu başkalarının da başından geçiyor, ama onlar tamamen başka tepkiler veriyorlar. Biz en kolay yolu seçtik sanki! Ufak tefek sorunlarla baş etmek için ödenen bedel, onların varlığını inkâr etmekle ödediğimiz bedelden daha az…
Ve içinizde ki ‘SEN’i başkalarının biçimlendirmesine izin vermeyin!…
Severek okudum kesinlikle tavsiyemdir.Kitaplarla ve sevgiyle kalın….:)