On Kişiydiler
And Then There Were None, Türkçedeki adıyla On Kişiydiler, polisiye edebiyatın neden hâlâ bu kadar etkileyici olduğunu kanıtlayan romanlardan biri. İlk kez Agatha Christie okumama rağmen beni en çok şaşırtan şey kitabın dili oldu. Son derece sade, akıcı ve hafif bir anlatımı var. Buna rağmen sayfalar ilerledikçe insanın içinde büyüyen gerilim hissi hiç kaybolmuyor. Christie ağır bir dil kullanmadan okuru psikolojik olarak hikâyenin içine çekmeyi başarıyor.
Romanın atmosferi başlı başına etkileyici. Issız bir ada, dış dünyadan kopmuş insanlar ve giderek artan huzursuzluk hissi kitabın her sayfasında daha yoğun hale geliyor. Başlangıçta sıradan görünen karakterler zamanla birbirlerinden şüphe etmeye başlıyor ve bu durum okuru da sürekli diken üstünde tutuyor. En güçlü taraflarından biri de bu: Kitabı okurken yalnızca olayları takip etmiyorsunuz, aynı zamanda karakterlerle birlikte paranoyanın içine sürükleniyorsunuz.
Christie’nin anlatımı çok kontrollü. Gereksiz hiçbir sahne yokmuş hissi veriyor. Küçük görünen detaylar bile ilerleyen bölümlerde anlam kazanmaya başlıyor. Bu yüzden kitap bittiğinde insan ilk sayfalara dönüp yeniden düşünme isteği duyuyor. Yazarın okurla adeta zihinsel bir oyun oynadığı hissediliyor.
Roman yalnızca “katil kim?” sorusuna yaslanmıyor. Aynı zamanda vicdan, suçluluk, adalet ve insan psikolojisi üzerine de düşündürüyor. Karakterlerin geçmişleri ve taşıdıkları yükler hikâyeyi sıradan bir gizem romanından daha derin bir noktaya taşıyor. Özellikle insanların korku altında nasıl değişebildiğini görmek kitabın en güçlü taraflarından biri.
En sevdiğim yönlerinden biri ise akıcılığı oldu. Çok kısa sürede biten, sayfaları hızla çevirten ama buna rağmen etkisi uzun süre kalan bir roman. Polisiyeye yeni başlayacak biri için de bence mükemmel bir seçim. Çünkü hem sürükleyici hem de türün neden bu kadar sevildiğini çok iyi gösteren bir kitap.
·
40 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.