Persona 2: Aydınlık 
Asena Nişikli
Selam arkadaşlar
Size #Persona serisinin devam kitabı ile geldim. Kitap o kadar akıcıydı ki iki günde okudum. Feray ve Hektor ile birlikte o gizemli zarfların peşinden giderken kitabın temposu beni kelimenin tam anlamıyla hiç düşünmedi. Ben şuan devam kitabını o kadar merak ediyorum ki hemen okuyacağım . Beklediğime değer bir kitaptı .
Sanatla harmanlanmış gizemlerin peşinde sürüklenirken "Hiç bitmesin" diyerek okuduğum ama merakımdan elimden bırakamadığım o nadir kitaplardan biri oldu. Eğer hem kalbinizi sınayacak hem de zekanızı zorlayacak bir macera arıyorsanız, bu hikâye tam size göre; hele de tam bir sanat aşığıysanız...
İlk kitap heyecanlıydı, tamam ama bunu nefes nefese, soluksuz okudum. Sonunda kitabın gizemini kafamda çözdüm ama yine de "Acaba?" dedim hep ... Tabii ki emin olamadım çünkü yazar öyle zeki bir şekilde kurgulamış ki bir an "Tamam, buldum!" derken şüpheye düşüyorsun.
Açıldı Pandora'nın kilidi... Hektor ve Feray bu kitapta daha da yakınlaştı. Aralarındaki tutku ve bağlılıktan etkilenmemek mümkün değildi. Sanki biri olmadan öteki nefes alamazmış gibi... Hektor ve Feray'ın geçmişe dair birbirine dolanan hayatları bir cinayetin gölgesinde şekillendi ama neden?
Kitabın birçok yerinde sarsıldım ve gözyaşlarıma engel olamadım. Hele Feray'ın aniden annesinin kapısında belirmesi ve yüzleşmeleri... Çoğu sahne hafızama kazındı, beni çok etkiledi. Yazarın sanat üzerine bilgisine şapka çıkarırım. Zarfları bulup içindeki gizemi çözdüklerinde bile bize sanatın sonsuz ihtişamını sunmuş . Feray'ın sanat bilgisi ve zekası ile Hektor'un zekası ve savaşçı yanı kitabı eşsiz kılıyor.
Bu yönüyle sadece bir gizem hikâyesi değil, aynı zamanda insan ruhunun derinliklerine yapılan bir yolculuk ...
Kitabın sonu ise tam bir bomba! Tam bitti derken, yoksa her şey yeniden mi başlıyor?
Yazarın eline emeğine sağlık çok güzel kesinlikle tavsiye ederim
·
26 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.