Tuval üstünde şelale
Akar kaynağı yokluk
Yokluktan taşar varlık
Varlık dediğin kalbimdeki yarık
İçinden ışır yakıcı bir ışık
Işık akar güllere harlı kanlı
Gözleri yaşarır keyfi kaçık
Benzerine baksan bulunmaz tanık
Yâri ölmüş kendisi olmuş kederî gamlı
Çok çekmiş gözleri, bilirim haklı
Kalem kayar, parmaklarında ağrı
Vakti de ölmüş zamanlar kısıtlı
Tek damla sahile vurmuş,
İkinci damla gözlerinden akmış
Balıklar soluksuz, dönen bir dünya
Çırpınışları tüketir çabalar faydasız
Abaya üstüne geçirmiş ölçüleri hatalı
Vekili kafadan hasarlı ve hastalıklı
Derim ki canı sıkkın sessizliği ondandır
Akla kara birbirinden farksızdır
Bilir de kabullenmesi imkansızdır
Eyler ama eylemler mantıksızdır..
Sevgiler ve zamanlar kör ve telaşlı
Sahicilik dediğin sonsuz kapı
Kapının ardı desen sahtekar sanrı
Seyircilerin gözleri ve kulakları bantlı
Hey dünya!
ne idin sen böyle için fıçı dolusu acı...
✒️Meliha