Kitap insanın içine sessizce işleyen ama etkisi uzun süre geçmeyen kitaplardan biri. Kitap boyunca bir mahkûmun idamını beklerken yaşadığı korkuyu, yalnızlığı ve çaresizliği okuyoruz. En etkileyici yanı ise olaylardan çok, adamın düşüncelerini ve hislerini görmemiz. Sanki onunla birlikte o hücrede bekliyormuş gibi hissettiriyor.
Kitabı okurken beni en çok sarsan sahne kızına veda ettiği bölümdü. O an sadece bir mahkûm değil, bir baba olduğunu da görüyoruz. Kızının onu tanımaması, aralarındaki o yabancılık ve çaresizlik gerçekten çok ağırdı. O sahnede insan ister istemez durup düşünüyor. Çünkü ölüm cezası sadece bir insanı değil, geride kalan hayatları da yok ediyor.
Victor Hugo kitapta idam cezasını sadece hukuki bir konu olarak değil, insani bir acı olarak anlatmış. Mahkûmun korkuları, zamanın yavaş geçişi, her dakika ölüme biraz daha yaklaşması çok gerçek hissettiriyor. Bu yüzden kitap beni hem çok üzdü hem de uzun süre etkisinden çıkamayacağım bir düşüncenin içine soktu.
Dili sade olmasına rağmen duygusu çok güçlü bir kitaptı. Kısa bir kitap olmasına rağmen insanın içinde büyük bir ağırlık bırakıyor. Bence en etkileyici tarafı da buydu.
·
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.