Hayat bana şunu öğretti;
bazı şeyler ne kadar uğraşırsan uğraş senden akar gider,
bazılarıysa en ummadığın anda seni bulur.
İnsan bazen bir kapıyı zorla açmaya çalışıyor,
bir ilişkiyi, bir işi, bir hayali,
hatta bazen eski bir hâlini bile…
Oysa nasip olan şey
yorulmadan da yolunu buluyor.
Belki de mesele hep kontrol etmek istememizdi.
Her şeyi zamanında olsun,
herkes bizi anlasın,
hiçbir şey eksik kalmasın istedik.
Ama hayat, eksik sandığımız yerlerden büyüttü bizi.
Şimdi geriye dönüp baktığımda
olmayan şeylere değil,
beni dönüştüren şeylere teşekkür ediyorum.
Çünkü bazı gecikmeler korunmaktı,
bazı vedalar yön değiştirmekti,
bazı kayıplar ise kendini yeniden bulmanın başlangıcıydı…
Ve artık biliyorum;
nasibinde olan seni bir şekilde bulur.
Değilse sen ne kadar tutmaya çalışsan da
hayat onu senden usulca uzaklaştırır.