Eser aslında basit bir aşk üçgeni değil; I. Dünya Savaşı'nın ardından gelen inançsızlık, toplumsal çöküş ve kimlik bunalımının bir tasviridir. Hikaye, karakterlerden Mualla Hanım’ın bir arkadaşının tavsiyesi üzerine bir roman okumasıyla açılır. İç içe geçmiş bu katmanlı kurgu, okurda roman içinde başka bir roman okuyormuş hissi uyandırır. Eserdeki bu teknik, Peyami Safa’nın kendi ruh halini, edebi çizgisini ve felsefi düşüncelerini yansıtan güçlü otobiyografik izler taşımaktadır.Peyami Safa ile ilk kez tanışacak okurlar için kitabın dili ağır gelebilir. Olay örgüsünün yalınlığına rağmen, kurgudaki ani geçişler ve yoğun psikolojik analizler eserin sindirilerek okunmasını zorunlu kılar.
Biraz zorlasa da iyi ki okudum. Bir kaç alıntı bırakarak size keyifli okumalar diliyorum.
"Şüphe ve tereddüt, zekânın kendisini imha etmek için icat ettiği en korkunç silahlardır."
"İki kadının arasında değil, iki dünyanın arasında kalmıştım. Ve asıl feci olanı, bu iki dünyadan hiçbirine tamamen ait olamayışım ve ikisinden de vazgeçemeyişimdi."
"Bütün hayatım, hep arkasından koştuğum bir şeyle, hep kaçtığım bir şeyin arasında sıkışıp kalmaktan ibaretti."
·
36 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.