bence serinin tam anlamıyla “artık işler ciddileşti” dediği kitap olmuş. İlk kitap daha çok Hayden’in kim olduğunu keşfetmesi, Ember Hollow’un gizemli atmosferine alışması ve ejderhalarla olan bağın kurulması üzerineydi. Ama bu kitapta hem duygular hem de tehlike çok daha yoğun hissediliyor. Olayların temposu gerçekten hiç düşmüyor; bir yandan politik oyunlar, diğer yandan Hayden’in kendi gücüyle ilgili korkuları derken kitap sürekli diken üstünde ilerliyor.
En sevdiğim şeylerden biri karakter ilişkilerinin daha derinleşmesi oldu. İlk kitapta bazı karakterler Hayden’e karşı daha mesafeli ve kontrollüydü ama burada o duvarların çatlamasını görmek çok keyifliydi. Özellikle Maddox ve Easton’ın geri durmaya çalışırken aslında Hayden’e ne kadar bağlandıklarının yavaş yavaş ortaya çıkması çok güzeldi. O inatçı halleri, korumacı tavırları ve duygularını bastırmaya çalışmaları karakterleri daha gerçek hissettirdi. Knox, Cillian ve Cael ise zaten sevgilerini saklamayan taraftaydı ve Hayden’e karşı olan bağlılıkları o kadar güçlüydü ki bazı sahnelerde resmen içimi erittiler. Beşinin Hayden’i korumak için her şeyi göze alması “found family” hissini çok güçlü vermiş.
Hayden’i bu kitapta daha çok sevdim çünkü artık sadece korkan ya da geçmişinin peşinden koşan biri değil. Gücünün farkına varmaya başlayan, sevdikleri için savaşan ve kendi seçimlerini yapmak isteyen bir karaktere dönüşüyor. Özellikle üst konseyle ilgili olaylarda onun üzerindeki baskıyı hissetmek çok kolaydı. Herkes Hayden’i kendi çıkarı için kullanmak isterken onun tek istediği şeyin sevdiği insanlarla özgürce yaşayabilmek olması insanın içini burkuyor. Dişi ejderha olmasıyla birlikte olayların büyümesi de hikâyeye ayrı bir heyecan katmış.
Bir de şu profesör… İlk kitaptan beri sinir bozucuydu ama bu kitapta tamamen tüy diken diken eden bir hâl aldı. Hayden’in okul hayatındaki bölümler zaten yeterince stresliyken bir de onun saplantılı tavırları işin gerilimini daha da artırdı. Açıkçası o sahnelerde sürekli “bir şey olacak” hissiyle okudum.
Kitabın romantik tarafı da oldukça yoğundu. Tessa Hale duygusal bağ ile fiziksel çekimi dengeli yazmayı gerçekten iyi başarıyor. Reverse harem dinamiği bazen karmaşık hissettirebilir ama burada her karakterin Hayden’le olan ilişkisi farklı işlendiği için bağlar tekdüze olmuyor. Her birinin Hayden’de başka bir yarayı iyileştirmesi ya da başka bir yönünü ortaya çıkarması hoşuma gitti. Yetişkin içerik gerçekten yoğun olduğu için bu türü sevmeyenler için fazla gelebilir ama seri zaten başından beri o tonu veriyordu.
Ve o final… Gerçekten insanı üçüncü kitaba koşturan türden bir sondu. Tam bazı şeyler netleşmeye başlıyor derken yine ortalık karıştı. Özellikle Hayden’in gücüyle ilgili gelişmeler ve yaklaşan büyük savaş hissi beni aşırı heyecanlandırdı. Seri şu an tam bağımlılık yapan noktaya geldi bence. Ejderhalar, tutkulu ilişkiler, tehlike, gizem ve sürekli yükselen tempo birleşince insan kitabı elinden bırakamıyor.
·
73 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.