Bir idam mahkûmunun son günü eserinde, adam öldürmekten hapis yatan bir zanlının idam cezası verildikten sonra ki 5 haftasını okuyoruz.
Dostoyevsiki bu kitapta ceza verildikten sonra, giyotine götürüleceği ana kadarki süreci anlatırken,karakterin çaresizliğini, korkusunu, ölümü beklerken ki o psikolojik gerilimi bizlerede çok güzel tasvirliyor.
Karakterimiz idam ceazsına çarptırılmadan önce kitabın başlarında "avukatına diyor ki beni hapse atmasınlar ölüm cezasına bile razıyım" sonra ise ölüm cezasına çarptırıldığı öğreniyor.Hep şunu düşündüm okurken eee adam hapiste kalmak istemiyordu zaten idam cezası verildiğinde adam öldüren biri için ödül olmadımı bu karar.Yazarımız kitabı yazarken ki amacı idamın insanlık suçu olduğunu vurgulamak tabiki ama zaten öldürmek bazı insanlar için kurtuluş gibi geliyor bana. 5 hafta korkmuş, üzülmüş, pişman olmuş, vicdanı susmamış ve ölerek o vicdan yükünden kurtulacak.
Yazarın betimlemeleriyle karakterle birlikte bende ölümü bekledim gibi. hatta kızıyla vedalaştığı yer en çok üzüldüğüm yerdi.Okumadıysanız bir şans verin derim.Keyifli okumalar.
·
15 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.