Puan vermedi·325 syf.··Beğendi
···Okunma: 13 Mayıs 2026 00:39 Kitabı şuan bitirdim gözlerim dolarak..
Çaresizliğin içinde çabasıyla ve içindeki bitmeyen umuduyla Charlie Gordon ne kadar da zor bir hayatı varmış..
Bu kitapla özel olan insanlarla hiç empati yapmadığımı ve onlara hep acıyarak sevgiyle yaklaştığımı farkettim..
Empati yapınca bu insanlarında duygularının sevgisinin öfkesinin korkusunun yaşadıklarının zorluğundan etkileniyorsunuz.
İki uç noktayı da gösteren bir kitap; aptal ama mutlu, zeki ama yalnız ve mutsuz..
Dengede kalmak önemli..
Bir de kitabı okurken ilk başta çocukmuş gibi düşündürttü bana ama koca adam Charlie 32 yaşında.
Yavrum unutulmasın istiyor bir de Algernon’un hem kendisinin.. mezarını bulursak tabiki de çiçek bırakmak isteriz