Kahraman Tazeoğlu’nun "Vazgeçtim" kitabını bitirdiğimde zihnimde tek bir soru kaldı: Gerçek aşk, sevdiğinin yerine karar verip çekip gitmek midir?
Koray’ın, sevdiği kadın acı çekmesin diye gitmeyi seçmesi bence bir fedakarlık değil, tam anlamıyla bir "aşk bencilliği". İnsan, sevdiği kişi üzülmesin diye çekip giderken aslında ona sormadan bir kader çiziyor ve onun elinden beraber savaşma hakkını alıyor.
Belki sonunda yine mutluluk olmayacaktı, belki her iki taraf da çok acı çekecekti ama o acıyı ayrı yerlerde, kızı dedikoduların ve belirsizliğin kucağına bırakarak değil, beraber göğüslemeleri lazımdı. Hastalığın ya da zorluğun üstesinden gelinmese bile, o yol el ele yürünmeliydi. Koray'ın bu "iyilik" maskesi takmış bencilliği, sonunda ona sadece kaybetmeyi getirdi.
Anladım ki; yarım kalmış bir terk edilmişlik, beraber yaşanmış bir mağlubiyetten çok daha ağır.
#Vazgeçtim #KahramanTazeoğlu #KitapYorumu
·
33 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.