İmam Gazâlî bu eserinde, nefis terbiyesini (riyâzet) sadece fiziksel bir mahrumiyet değil, kalbi Allah’tan uzaklaştıran her türlü dünyevi bağdan özgürleştirme süreci olarak tanımlar.
Metinlerde vurgulandığı üzere riyâzetin özü, yeme, içme ve barınma gibi temel ihtiyaçlarda "zaruret miktarı" ile yetinerek, fazlasının getireceği dünya tutkusundan korunmaktır.
Gazâlî, insanları kalplerinin dünya veya zikrullah ile meşguliyet derecelerine göre dört sınıfa ayırarak, gerçek kurtuluşun ancak kalbin tamamen ilahi nura yönelmesiyle (sıddıklar makamı) mümkün olduğunu belirtir.
Ahlaki güzelleşme yolunda sabır ve namazın, nefsine ağır gelen bir yük olmaktan çıkıp ruhun huzur bulduğu bir "göz nuru" haline gelmesi gerektiğini öğütler.
Müellif, kalpteki imanı büyüterek nifak siyahlığından arınmanın yolunun, şehevî arzulara karşı kararlı bir muhalefet sergilemek ve basiret gözünü açmak olduğunu ifade eder.
Sonuç olarak eser, insanın kendi iç dünyasındaki kötü huyları iyileriyle değiştirmesini, ebedi saadete ulaşmanın tek ve mutlak yolu olarak okuyucuya sunar.Kesinlikle okunması hatta evinizin kutuphanesinde bulunması gereken bir kitap.
·
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.