Özgür Balpınar’ın anlatımındaki o samimiyeti hep sevmişimdir ama 'Canım Arkadaşım' gerçekten başka bir yerden yakaladı beni. Kitap, isminin sıcaklığını her sayfasında hissettiriyor. Arkadaşlığın sadece yan yana olmak değil; fedakarlık, güven ve o saf sevgiyle örülü bir bağ olduğunu çok yalın bir yerden anlatmış yazar.
Okurken karakterlerin o içten hallerinde kendinizden, kendi geçmişinizden bir parça bulmamak imkansız. Hikaye sizi yormadan, bağırmadan içine çekiyor. Bazı sahnelerde istemsizce gülümserken, bazılarında o duygusal derinliği kalbinizde hissediyorsunuz. Karakterlerin arasındaki bağ o kadar doğal kurulmuş ki, bir noktadan sonra sanki siz de o hikayenin içindeymişsiniz gibi geliyor.
Kitapta geçen "Kalbinizde yeşil bir ağaç bulundurun, belki şarkı söyleyen bir kuş gelir konar" alıntısı bence hikayenin ruhunu çok iyi özetliyor. Gerçekten de bittiğinde insanın içini ferahlatan, o 'yeşil ağaç' hissini bırakan bir kitap olmuş. Bazı kitaplar sadece okunup geçilir ama bu hikaye bittiğinde insanın içinde gerçekten bir huzur ve tatlı bir mutluluk kalıyor.
Eğer büyük iddialardan uzak ama etkisi kalıcı, huzur veren bir yolculuğa çıkmak isterseniz mutlaka elinize almalısınız. Yaş farkı gözetmeksizin, her okuyanın kendine bir şeyler katabileceği o nadir ve samimi hikayelerden biri olmuş. Kesinlikle kütüphanenizin o sevilen köşesinde yerini almalı.
Canım Arkadaşım
Canım Arkadaşım
·
16 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.