Keşke daha önce karşılaşsaydık dediğim bir kitap.
Psikolojiye dair hep bir merakım oldu. Ama bazı kalıplardan bunaldım. İyi düşün , şöyle motive et, çocukluk travmanaların falanda filan …..
Eski insanların travmaları yok muydu? Neden yaşadığımız her sorunu çocukluğumuza bağlıyoruz? Gibi daha pek çok sorumun cevabımı buldum. Benim gibi düşünen bir psikoloğla karşılaşmaktan çok mutlu oldum.
Travmalarımızı çözmeliyiz. Hayır efendim unutup gittiğimiz acı olayı neden tekrar gün yüzüne çıkarıyoruz?
Her çocuğa özelsin biriciksin diyerek bencil insanlar yaratıyoruz. Her çocuğa sıradan insan olduğunu herkes gibi olduğunu da göstererek büyütmeliyiz.
Bir insanı her yönüyle sevmiyoruz diye hayatımızdan çıkarmamalıyız. Bir insanın hayatımızda olması için sevdiğimiz bir yönünün olması yeterli
Her acının geçmeyeceği, her derdin çaresinin olmadığını herkesin farklı farklı acılardan geçtiğini unutmamalıyız
Her zaman her şeyi çözmek zorunda olmadığımızı ve bunun mümkün olmayacağını fark ediyoruz. Biz olmasak da çevremizdekiler için hayat devam edicek yerimiz bir şekilde dolacak.
Ve heybeme daha nice kalbe dokunan anektodlarla kitabı bitirmiş olmamın hüznünü yaşıyorum.
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.