Mislina içten içe Akif Selime hep gel,anla halimden dedi ve hayallerine kavuştu. Uzun süre onu görmeyen Akif Selim bir gün onu gördü,kalpleri ısındı, Mislina’nın gerçekleşmez sandığı hayalleri bir gün gerçek oldu. Çok tatlı bir hikayeleri oldu. O sımsıcak üniversite dostlukları, Kadir’in kalp ağrıları, Ezgi’nin hayatın ucunun kaçtığını düşünürken karşısına hayallerinin bile ötesinde çıkan şansı. Mislina ve Akif Selim’in sımsıcak ilişkileri çok güzeldi. Sadece bu son kitapta bazı yerler anlatılmadan üstünkörü geçilmişti, onlar da tam verilseydi çok daha güzel olurdu. Herkes mutlu, Mislina herkesten mutlu.
Ancak kitabın sonunda bir hüzün orada da uzun uzun yıllar sonraya atlamış, keşke o günü, o geçen yılları da biraz okusaydık. Ayrıca kitabın sonu çok ikilemde kalmış, diğer kişilerin yorumlarına bakınca da başka anlaşıldığı belli
SPOİLER, KİTABI BİTİRMEYEN GERİSİNİ OKUMASIN!!!
Aradan geçen uzun yıllarda Akif Selim kitabının devamını yazmamış yazamamış, mislina maziyi yad etmek için albüme bakıyor,yaşını saymayı bırakmış,kaç yaşında olduğunu bilmiyormuş,sadece yaşıyormuş ve her şeyin başladığı apartmana yıllar önce tekrar taşınmış, 457. Sayfada kızı Leyla (20 yaşına gelmiş kız) babası için “ keşke görseydi beni de burada olsaydı” diyor. Buraya kadar yazılandan anladığımız Akif Selim ölmüş, Mislina da onun yasını tutuyor. Sonrasında dışarı bakıyor nerde kaldı diye düşünüyor ve sokak lambası altındaki bankta Akif Selim’in oturduğunu görüyor, mislina ona mandalina soyup götürüyor. Neredeydin diyor ve (459.syf) Akif Selim de babasını ziyarete gittiğini, babasının herkese selamının olduğunu söylüyor ve seni de görmek istiyor diyor. Mislina da gideriz tabii,gitmez olur muyuz diyor.Burada da mislina’nın hayal gördüğü çıkıyor ortaya. Çünkü babası zaten ölmüştü. Sonra Akif
·
20 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.