Herman Melville ile ilk kez Bartleby kitabı ile tanışmıştım. Oradaki o sakin ama insanı içten içe rahatsız eden atmosferi burada da hissettim. Benito Cereno ise yazarın çok daha gergin, karanlık ve psikolojik tarafını gösteriyor.
Kitabı okurken özellikle gemi ve gemicilik terimlerinin yoğunluğu bana yer yer Jack London hissi verdi. Deniz, gemi düzeni ve kaptanlar arasındaki otorite ilişkisi sadece arka plan olarak kalmıyor; hikâyenin gerilimini de besliyor.
Hikâye, Kaptan Delano’nun gizemli bir gemiye çıkmasıyla başlıyor. Geminin kaptanı Benito Cereno oldukça bitkin, korkmuş ve tuhaf davranıyor. Yanında ise sürekli onun çevresinde dolaşan Babo var. İlk başta her şey normal gibi görünse de zaman geçtikçe gemideki insanların davranışları huzursuz edici bir hâl almaya başlıyor. Özellikle beyazlar ve siyahiler arasındaki sessiz gerilim kitabın her sayfasında hissediliyor.
Kitabın en güçlü tarafı bence sürekli “bir şeyler ters gidiyor diye düşünmeye başladım.Ama bunu kitap sessizce ve küçük detaylarla yapıyor. Bazı bakışlar, bazı suskunluklar ve karakterlerin davranışları insanı sürekli diken üstünde tutuyor.
Anlatım dili yer yer ağırlaşıyor. Özellikle gemicilik terimleri bazı yerlerde okumayı yavaşlatabiliyor. Ama bu da kitabın atmosferini daha gerçekçi yapıyor. Hikâyeyi okurken gerçekten denizin ortasında, kapalı ve tekinsiz bir geminin içinde hissediyorsunuz.
Benim için en etkileyici tarafı ise şuydu: Kitap boyunca korkunun kimde olduğunu anlamaya çalışıyorsunuz ama zamanla güç dengelerinin aslında göründüğü gibi olmadığını fark ediyorsunuz.Sonu şaşırtıcıydı, keyifli okumalar dilerim.
·
64 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.