Uzun zamandır ilk kez bir kitap, ruhuma bu kadar derinden dokundu.
Sayfaları çevirdikçe yalnızca bir hikâye okumadım; insanların sessiz acılarına, yarım kalan hayatlarına ve görmezden gelinen gerçeklere tanıklık ettim. Gerçeklerin bu kadar ağır ve can yakıcı olması insanın içini tarifsiz bir hüzünle dolduruyor.
Barışın, dünyanın her köşesindeki insanlar için en doğal hak olması gerekirken, Filistinlilerin bundan mahrum bırakılması kalbimde derin bir yara gibi kaldı. Bir çocuğun korkusuzca uyuyabilmesi, bir annenin sevdiklerini kaybetme endişesi taşımaması, insanların yalnızca yaşamak istemesi bu kadar zor olmamalıydı.
Bazı kitaplar okunup biter; bazılarıysa insanın içinde uzun süre susmayan bir sızı bırakır. Bu kitap da bana tam olarak bunu hissettirdi.
·
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.