Okuduğum ilk Tarık Tufan kitabı, yanlış kitaptan mı başladım diye düşünmeden edemedim. Ablam daha önce Hayal Meyal kitabını okumuştu ve çok beğenmişti.
Bu kitap, beklentimiz çok yüksek olduğu için belki bizi hayal kırıklığına uğrattı.
1k puanı çok yüksek, seveni çok muhtemelen ama bizde aynı hissi bırakamadı malesef.
Uzun uzadıya kurulan cümleler arasında boğuldum diyebilirim.
Büyük olaylardan çok, karakterlerin iç dünyası ve duygusal gelgitleri ön planda. “Hikâye ne olacak?” merakıyla değil, “bu insanlar ne hissediyor?” duygusuyla okunuyor.
Kısaca özetlemek gerekirse; hayatta yönünü kaybetmiş, duygusal olarak yorgun karakterlerin kesişen hayatlarını anlatıyor. Aşkın iyileştiren bir şey olmaktan çok, bazen insanı daha da kıran bir yük olabileceğini gösteriyor.
Geçmişte yaşananlar, söylenemeyen sözler ve yarım kalan duygular herkesin içinde bir boşluk bırakmış.
·
114 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.